20 Ocak 2009 Salı

Hayat yolunda beyhude ataklar

bir kaç gündür yazayım diyorum, havam yok.aslına bakarsanız şimdi bile zorlayarak yazıyorum atarax ın verdiği kafa kırgınlığıyla.. bu sebepten yazım, anlam bütünlüğü, imla muhtemelen hak getire gerçi çok sikimde?

insanın sağlığı gitmeye görsün. ne heves kalıyor ne zevk ne istek.1 hafta önce acile gidişimle başlayan kabus hala bitmedi.. üstüne üstlük ruhuma da çöktü.1 hafta dinmek bilmeyen mide rahatsızlığı resmen hayata küstürdü, panikataklarımı coşturdu. halbuki aylardır ne atak vardı nede stres.kendimi herşeye hazırlamıştım.midemde ağrımıyordu şaşıyordum. belki ruh olarak hayatımdaki en sağlam dönemdi.ama 3 4 aylık birikim 1 haftada heba oldu.

şu halimde bile benim yerimde olmak istiyen milyonlar vardır.aslında öle hayata küstürecek ''pek bir şey'' yaşamadım döönüp geriya baktığımda.o kadar az şey yaşamışız ki hayatın attığı tokatları, linç girişimi gibi görüyorüz :).

halbuki hayatta neler oluyordu.geçen bir telefon geldi esmerden. dedi murat varya hani oto yıkamacı ? bişey mi oldu dedim direk.zira bu aralar hayırlı bir haber almak na mümkün... babası vefaet etmiş hacı dedi esmer.cenaze nerden kalkıyor dedim.tarif etti.hasta yatağımızda kalkıp paldur küldür gittik camiye.o küçücük mahalle cami avlusu tıklım tıklım dolu.avluda yer yok sokakta dolu.köşe başında mahallenin fırlatmaları cenaze yerinde bile makara yapan tipler.insan şaşa kalıyor arkadaşının babası ölmüş 2 rekat ciddi olamazmı insan? olmuyormuş demek.baktım muhabbet bet dedim bizimkiler nerde ? yukarda dediler.baktım musalla taşının üstünde tabut oğulları hazrolda taziyeleri kabul ediyorlar.çok severdi murat babasını sadece murat mı ? sevenin çok olduğu kalabalıktan da belli.gittim murata taziyelerimi sundum ve hemen bizimkilerin yanına kaçıverdim.çok kuyuyor bana bu tip durumlarda taziye bildirmek.halbuki hayatın gerçeği , tek doğrusu zira dünyada ölümden başkası yalan.. değil mi ? neyse esmeri gördüm. dedim kalp krizi mi evet dedi.yaşı kaçtı dedim 52 dedi ve ekledi ..(ölüm için ne kadar erken değil mi.gerçi hangi ölüm geçki?)iş hepten trajikleşmeye başlamıştı.

meğersem muratın askerlik eğlencesi varmış akşam.ertesi gün askere gidecekmiş.eğlenmişler çocuklar dağılmaya başlarken bir kalp krizi ve bilindik son.cenazeden sonra babasının ölüm kağıdını alıp şubeye götürcekmiş murat.ona göre izin durumu ayarlanacakmış en fazla 5 gün söylentisi vardı.ne kadar acı bir durumdur yahu.babanı göm askere git ve aklına mukayet ol. oldu ? başka? başka bir acı durumda merhumun annesi oğlunun tabutu arkasından gitme oğlum diye ağıt yakıyor.ölüm bu sıra mıra dinlemiyor....yine Allahtan niyaz ediyorum. herkese sıralı ölümler versin rabbim o gün geldiğinde hepimize güç kuvvet sabır ihsan eylesin.

velhasılı hayat işte bu kadar boş , anlamsız ve hızlı akıp gidiyor.çoğu zaman anlamsız kaygılarım oluyor.bunların farkındayım.her şeyi görüyorum, süzüyorum ama gel gelelim şu içime söz geçiremiyorum çoğu zaman.hayat bana gösterdiği yumuşak tokatlama süreceni her kese göstermiyor ve bana böle devam edeceğinin garantisi yok.hayatın aparkatını yiyip nakavt olmadan önce gardı tekrardan almak lazım.

Burdan ebediyete uğurladığımız Ali abimizide saygıyla anıyoruz.yüce rabbim günahlarını affetsin, mekanını cennet eylesin.

Hiç yorum yok: