30 Eylül 2008 Salı

Yorumsuz

''Sevilmek'' için sevmedik

aşk üzerine kısa bir film'den :

- bana aşıksın demek?
- evet.
- peki ne istiyorsun?
- hiçbir şey.
- beni öpmek mi istiyorsun?
- hayır.
- benimle yatmak mı istiyorsun?
- hayır.
- peki ne istiyorsun onu söyle?
- hiçbir şey.
- hiç mi?
- hiç.

Geçmişten Gelenler #3

*ömrümü yedin lan panikatak.

*gecenin ilerleyen saatlerinden nefret ediyorum anasını satayım.ne kadar sıkıntı varsa bu saatlerde hortluyor.sıkıntı dediğimde başka insanlara çerezdir ha. çok şükür halimize ama gelde bunu bünyeye anlat.

*bünye bünye değil dert üretme fabrikası.her dertin ikamesi de mevcut. optimum kapistede çalışıyor maşallah..

*bayılıyorum gamsız insanlara.ama işte bizim mekanımız; kederhane ve gamsız girilmiyor ne yazık ki.

*Yok zerre tesellî, ne gülüşten, ne bakıştan,
Bir tatlı huzûr almaya geldik Kalamış’ tan...

kısaca nihavend makamında bir hayat benimkisi.

Geçmişten Gelenler #2

ulan arkadaşla sinemaya gidelim dedik gitmez olaydık.hayatım boyunca sinamada bu kadar sinirlendiğimi bilmiyorum.arkamızda bir çift yanımızda bir çift önümüzde bir çift.filmde çift gelinecek tarz bir film değil.neyse arkadakilerle fragmanlarla konuşmaya başladılar.bende hayatta haz etmem film başlarken konuşmayı ktrik yapmayı hatta bir şeyler yemeği... neyse 5 10 dk oldu film başlayalı arkamızdaki çift muhabbeti koyulaştırdı pek bir samimi olmaya başladı muhabbet.hayır koltuklarda dip dibe salonda bayada ses var.ama arkada ne konuşuluyorsa direkt kulağımda.ufluyorrum pufluyorum.şekilden şekile giriyorum anlamıyorlar.ulan tam arkamı döndüm uyaracam sevişiyorlar!!!!!!neyse diyorum filme adepte olmaya başlıyorum yine konuşmaya başlıyorlar.''yapma dedim sana'' orası olmaz'' çıldırma noktasındayım.bir ara küsüyorlar sonra yine başlıyorlar tam uyarmaya niyetleniyorum yine dönüyorum. bademcik ameliyyatı.eleman dokundukça kız tekmeyi atıyor benim koltuğa.bu sefer yandakiler başlıyor..onlar daha anlayışılı!!! örtmüşler montu üstlerine fıkırdıyorlar ama çok ses gelmiyor!!!neyse ara oluyor bir hışımla arkamı dönüyorum.oralı değiller!!!!!!sabır çeke çeke yakıyorum sigaramı...belki susarlar diye umut ediyorum.giriyoruz salona.dk 1 gol bir.bende bozuyorum kendimi başlıyorum sövmeye anadan giriyorum sülalesinden çıkıyorum.iğneliyorum el kol sallıyorum.sövüyorumda sövüyorum.ben sövdükçe arkadakiler tahrik oluyorlar herhalde!!!! koltuğuma atılan tekmelerin ve ameliyatın şiddeti artıyor daha çok sövüyorum anasını satayım.film bitiyor arkadaş kolumdan çeke çeke dışarı çıkartıyor yol boyunca hem sövüyorum hem kendimi yiyorum.neden ben o lavuğa bir çakmadım.kıza orda bir tokat yapıştırmadım.hala sövmekteyim!!!! bir film bu kadar hiç edilir.be lavuk madem bir şey yapacaksın kirala bir otel odası ne yapacaksan orda yap!!!

Geçmişten Gelenler #1

şu interneti bırakacam vol:232424523452345234

ekranın karşısına geçip boşboş bakmaktan bıktım. birşey yapsam gam yemicem.sanırım klavyede en çok kullandığım tuş şu aralar F5.envai çeşit foruma takılıp yeni bir şeyler yazılmış mı diye paso F5 basıyorum.hayır dışarı çıkıyorum çay sigara yapıyorum 10 15 dk sonra yine sıkılıyorum.sinemaya felan gideyim diyorum tam yolun yarısında dönüyorum.Allah kimseyi boşlukta bırakmasın ne yapmaya çalışıyorum bilmiyorum.

eskiden böyle değildi.arkadaşlarla hep birlikte makara yapardık köşede.hiç birşey yapmasak bile saatlerce köşe dikilirdik ayakta. vallahi şu halimden daha keyifliydi. şimdi öle mi hepsi iş güç sahibi oldu.yüzlerini gören cennetlik tek pazarlarını da evde geçiriyorlar darlanıyorum.

okul bitsin askerliği çıkarayım aradan demekten ağzımda tüy bitti. herkese hep aynı cümleyi kullanıyorum.millete kıl olmuştur artık.hayır askerlik bitince her şey bitecek mi? ulan ondan sonrası daha karanlık.önünü görememek ayrı bir darlandırıyor adamı.

bunlar yetmezmiş gibi birde panikatakla cebelleşiyorum.ulan insanın her anı huzursuz tedirgin olur mu.birden her şey boka saracak hissi kalp atışların hızlanması nefes ritminin bozulması.mideye krampların girmesi.

o da değil şöyle geriye dönüp baktığımda ulan insanın son 12 13 senesinin her günü aynı mı olur? bana şuan son 12 seneyi anlat deseler 15 20 dk sürmez herhalde. yazık değil mi o 12 seneye.ulan şunun şurasında kaç sene daha yaşarız ki neden bu kadar sıradan yaşıyorum ki.dolu dolu yaşa işte hayatı.

yok arkadaş böle olmaz. bir doktora anlatmam lazım bunları versin bir anti depresan takmayalım bunları kafaya ot gibi yaşayalım sorgulamayalım hayatı.zira isyankar olma yolunda hızlı adımlarla ilerliyorum.hayata bağlan tek şey olan inancımızı da kaybedersek eğer:

Ah bu hayat çekilmez.

Biz Büyüdük Ve Kirlendi Dünya

Mübarek Ramazan Bayramı Arefesinde söyle bir irdeliyelim istedim geçmişi . Geçmişten bugüne gelene kadar değişen birçok değerimizi ...

Mesela biz küçükken diye başlıyalım , biz küçükken ne vardıki bugün olmuyan ; Bizler bugünlerde bir farklı şaşkın bakışlarla izliyoruz hayata dair olan bitenleri ...

Mubarek Ramazan ayı daha bir anlamlı ve daha bir yaşanası idi mesela . Camilerde Hoşgeldin Ya Şehr-i Ramazan ın en ışıklı ve aydınlık yazısı , teravilerde dolup taşan camiler , sokaklarda meydanlarda Ramazan a özel eğlenceler Hacıvat ve Karagözler ... ,insanların Ramazan ayını daha bir sahiplenmesi ve hemen hemen herkesin orucunu eksiksiz tutması akabinde tutamıyanlarında tutanlara olan saygısı ; Mesela eski Ramazan`larda sokaklarda, caddelerde sigara içen birşeyler yiyip birşeyler içen insanları görmek nerede ise imkansızdı . Şimdilerde bu durum hiçte bu şekilde değil malesef , Ramazan şimdilerde eskilere nazaran çok daha anlamsız ve çok daha az kitleler tarafından tam anlamı ile amacı yerine getirerek yaşanıyor .

Ya bayramlarımız , dini bayramlarımız ;

Hangimiz bayramlardan eski tadı alabiliyoruzki bugün ? Hangimiz bayramı daha gelmeden 1 hafta oncesinden soluyup heyecanına kapılabiliyoruz şimdilerde . Çok iyi hatırlarım Bayram hazırlıkları 1-2 Hafta oncesinden başlardı Ülkemiz genelinde . Tv lerde bu yonde programlar çıkardı izlemeye doyamadığımız . İnsanlar Çarşılara pazarlara akın ederdi alışveriş yapabilmek , Bayram a en temiz ve yepis yeni kıyafetleri ile girebilmek için . Çocuklar daha bir şen olurdu bayramlarda . Büyüklerin eli öpülür eli öpülen büyükler tarafından küçükler maddi açıdan sevindirilirdi . Açıkcası biz o zamanın küçük nesilleri olarakta dört gözle beklerdik Bayram`larımızın gelmesini . Yepisyeni kıyafetlerimiz olurdu üzerimizde büyüklerimizin elini öper harclıklarımızı alırdık ve gece evimize döndüğümüzde "hasılat ne kadar acaba" merakı içerisinde paramızı sayardık .

Birde Kandil`lerimiz vardı , telefon trafiklerini kilitleyen . Bayramlarda küçükleri sevindirmek ne kadar sevapsa kandillerde büyükleri düşünmekte o kadar sevaptı. Yakınımızdaki büyüklerimizi ziyaret ederdik uzağımızdakileride telefonla arayıp kandilleşirdik .

Ve biz büyüdük bizimle birlikte değişti dünyamız . Biz büyüdükçe küçüldü köhneleşti dünyamız . Artık eskisi kadar sahip çıkamıyoruz Mübarek Ramazan ayına ve eskisi kadar şevkle neşe ve heyecan ile karşılamıyoruz dini bayramlarımızı . Eskisi kadar saygılıda değiliz eskisi kadar imkanlarımız kısıtlıda değil .

Şimdilerde teknoloji dünyasının harikaları ile zaman gecirerek büyüyen çocuklarımızın aksine o zamanlar çoğu evde televizyonu bile olmuyan dünyanın çocuklarıydık biz . Evimizde yada internet cafelerde bilgisayar oyunları oynuyarak değil sokak aralarında mahalle koselerinde cilli oynuyarak , sporcu kartı oynayıp çamurun üzerinde kames topa vurarak büyüyen nesilin çocuklarıydık biz . Fakat mutluyduk be hafız bugünkünden çok daha mutlu ve çok daha huzurlu idik . Ne olurdu sanki biz hiç büyümeseydik ve hiç bozulmasaydı dünyamız ...

Evet Biz Büyüdük Ve Kirlendi Dünya ...

Değerlerimize daha sıkı sarılabiliceğimiz , daha çok sahiplenme duygusuna sahip olabiliceğimiz nice bayramlara inşALLAH ...

Her ne kadar anlamsız gelsede bazılarına , o bazılarına inat HAYIRLI BAYRAM`LAR çocuklar ...

ÇARŞI (Erkan)

Eski Dostlar

Banu Yelkovan'ın Alpasman Dikmen anısına yazdığı yazıyı okurken düştün aklıma Alpaslan. Şöyle demiş Banu Yelkovan yazısının son kısmında:

''Bizim arkadaşlarımız daha hiç ölmemişti Alpaslan... Annemlerin uzaktaaaan ahbaplarının başına gelen bir şeydi ölüm... “Kaç yaşındaydı?” diye sorunca “83” cevabıyla gizlice iç rahatlatan bir şeydi... Ama meğer ölüm varmış, korku varmış, bu dünyanın sonu varmış... Sayende onu da öğrendik Alpaslan...''

Aynen böyle olmuştu bizimkisi de. İlk ölen arkadaşımızdın.Hakkat arkadaş ölürmüydü hiç ? o yıllarda tellafuz bile edilmezdi ölüm kelimesi. ciddiyetsiz dünyamıza ciddi bir kavram olan ölümün girmesine izin vermezdik.

Ölüm haberini alışımız bile gayet ciddiyetsizdi.Arkadaşımızın düğünüydü.eski günleri yadediyorduk.Bir Alpaslan vardı ne oldu o derken? Eyüp: ''ölmüş aga'' dedi. yavşak bir gülümsemeyle.herkesin yüzüne sıçradı o yavşaklık.sessizleşti ortalık -hadi lan - şaka değil mi? şaka felan değildi .ihtihar etmiş bizim Alpaslan... Alpaslan ki tam bir yağız anadolu çocuğu zayıf ama uzun boylu , esmer kısa kesilmiş saçları leş gibi kokan maltepe sigarası. iki kişi kaldırımadığımızı tek eliyle kaldırırdı.haksızlığa hiç tahamülü yoktu.haksızlık karşısında kralına dikilirdi, arkadaşlarını korurdu.hatta bu yolda kendisinin 2 katı ve yaşça 10 yaş büyüğü Ayı Orhana ''in lan aşşağa'' diyebilecek kadar gözü karaydı.

Velhasılı böylesine bir babağite ölümü zaten yakıştıramazken intihar da ne olaydı ki? sonradan öğrendik ki hayat çok yüklenmiş, haksızlık yapmış Alpaslana. dayanamamış bu haksızlığa kıymış canına.

seni de bu vesileyle analım Aplaslan kardeşim .Allah rahmet eylesin.

Hayata rağmen, Hayata İnat gülüyoruz yavşak yavşak.

Sende güleydin be Alpaslan sende güleydin.

29 Eylül 2008 Pazartesi

Rezalet Şık Şık Şık

Tamer@Alemin Kökünden Göz Gözün ....:
bugün paşalılar 3 4 ksk liyi indirmiş
HASTÜRK:
nerde duydun
Tamer@Alemin Kökünden Göz Gözün ....:
abiler gitmişte
Tamer@Alemin Kökünden Göz Gözün ....:
bilmiomda maçlara allahtan ömer hayyam gelmio
Tamer@Alemin Kökünden Göz Gözün ....:
gelse bunkar kuzey ıraga bile girer
HASTÜRK:
kim lan bu ömer hayyam
HASTÜRK:
resmi felan varmı
Tamer@Alemin Kökünden Göz Gözün ....:
allah düşmanıma ömer hayyam gibi düşman vermesin
Tamer@Alemin Kökünden Göz Gözün ....:
mahale hafız paşanın bi mahalesi

Elveda Ey Şehr-i Ramazan

Geldin , gidiyorsun ve ben ne olduğunu anlamış bile değilim. Zira uyumakla meşguldum. Çoğu işsiz, güçsüz vatandaş gibi ben de orucu uykuya tutturdum.Bu da kendimce itirafımdır... Kayıtlara geçsin.

11 ayın sultanısın, başımızın tacısın. Özletme; çabuk gel.

28 Eylül 2008 Pazar

Ruhun Şad Olsun Reis

Hepmi iyiler hepmi bu kadar çok sevilenler yeter artık diyesi geliyor insanın , geliyor gelmesinede isyana ön ayak olmak istemiyoruz . Bir yıldızın daha kayısını caresizce ve yaşlı gözlerle izliyoruz malesef ...

Büyük bir kayıp malesef ... Sadece Galatasaray camiası adına değil Türk Tribünleri adına büyük bir kayıp ve bizler yine çaresiziz yine ellerimiz kollarımız bağlanmış çok şey yapmak istiyoruz can olmak hayat olmak istiyoruz belki ama gelmiyor elimizden arkasından el sallamaktan ve dualarımızda anmaktan baska hiçbirşey ... Aslında bir insanın en savunmasız ve en acımasız olduğu zamanlarda bu zamanlar değilmidir ... Caresizce kapana kısılmak , çok şey yapmak istemek ama hiçbirşey yapamamak ...

Alpaslan Dikmen ; Aslında kendisi ile pek fazla hoşbeşimiz olmamıştı . Çok çok yakinen tanıdığımda söylenemez fakat büyük bir saygım vardır kendisine . Erken gelen her ölüm gibi Alpaslan Reis in ölümüde yakmıştır canımızı . Keza Optik Başkan`ımızı uğurlarken son yolculuğuna , bizlere omuz verişine şahid olduk Alparslan reisin . Teselli cabasını gördük kendisini bile teselli edemiyorken . Seslenişini duyduk Optik Mehmed`imize ... Ve Alpaslan Dikmen ismi denince Optik in kardesleri olarak hep bir görüntü belirdi gözlerimizde ; Yere çökmüş sağ elinin işaret ve baş parmakları ile göz kapaklarına baskı uygulayan babayiğit bir adam ... Seni işte tam bu vefalı , acılı görüntün ile bir ömür anımsıyacağız Reis ...

Acınız acımızdır demiyorum Galatasaray tribünlerine . Çunki bu bizimde acımızdır . Optik Baskan ımızın gönül dostlarından birisini daha son yolculuğuna uğurlayacak olmanın acısı ... Yinede bir tesellim var ; Optik Baskan ve Alpaslan Reis şimdi birlikte izliyorlar bizi gök yüzünden . Birisi Aslan gibi kükrüyor diğeri kanatlarını açmış kardeslerini sarıp sarmalıyor ve korumasına alıyor . Her ikinizede selam olsun ... Saygılar sevgiler dize dize gelsin bu alemden size . Hiçbir zaman unutuılmadınız ve hiçbir zaman unutulmuyacaksınız ...

Galatasaray camiası başta olmak üzere Türk Tribün Kültürünün içerisinde kendine bir yer edinmiş her yarenin her birimizin başı bir kez daha sağ olsun .

Mekanlarınız Cennet olsun , Ruhlarınız Sad olsun ... Topraklarınız bol olsun ve Yüce Yaradan ALLAHÜ TEALA sizden razı olsun ...

derleyen: ÇARŞI (Erkan)
iletişim: erkanyildiz@forzabesiktas.com

27 Eylül 2008 Cumartesi

Alpaslan Dikmen 1965 - .....




iyiler hiç uzun kalmadı bu diyarlarda...

Merhuma Allahtan rahmet, ailesine ve kardeşlerine sabır diliyorum.

26 Eylül 2008 Cuma

Kadir Gecesi


Kur'an'ın indirildiği; bin aydan daha hayırlı olan kadir geceniz mubarek olsun.Dua ile efenim.

Kazım abiye ...

Hayat bize ne zaman terso yapsa, durup düşüneceğiz. Ölüme bile gider yapan bir KAZIM abi vardı diyeceğiz.

Güle güle ...

Geç gelen cevap.



Çarşı, Vadi'ye yenildi!
‘İyi, güzel, doğru’: Çarşı!

Bir kayıp haberi aldık. Canımız sıkkın. Beşiktaş Çarşı’nın emektarı Alen’in ağzından duyduk bunu:
“Çarşı artık yok!”
Alen’e soruyor şimdi herkes: Neden?
Ben de dün Beşiktaş taraftarı hatırlı dostlar sağ olsun- Çarşı’nın liderlerinden Cem Yakışkan’a telefon ettim. O da sağ olsun, güvendi, anlattı. Bugün köşeyi, böyle bir kaybın ardından, bu kayba en derinden üzülenlerden birinin, Cem Yakışkan’ın söylediklerine bırakıyorum:
- Neden oldu, niçin oldu, polisiye roman ayrıntılarını sormayacağım. Nasılsınız?
- Üzgünüz tabii. 25-30 yıl emek vermişsin, bir anda bitiriyorsun. Bir anda bitirdik işte. Şimdi Birand, Barlas canlı yayına çağırıyor. Ama artık konuşmayacağız. Zaten yeterince malzeme olduk. Artık biraz susalım. Vaktiyle kendimizi yeterince ifade etmemize izin vermeyenler bugün arayıp haber yapmak istiyorlar. Köprüye çıkıp kendimizi atamayacağımıza göre böyle bir çözüm bulduk. Yani bir tür hepimiz birbirimizi çuvala koyduk attık gibi. Çarşı’nın çocukları öksüz mü kalır, Hasankeyf keyfine mi bakar, bilmiyorum artık.

Çarşı çan çalar
- Peki nasıl oldu bu iş?
- Kale, tabii biliyorsunuz, dışarıdan yıkılmaz. Biz de içeriden yıkıldık. Şimdi çocuklar geliyorlar. Çok çirkin şeyler bunlar. Televizyonlardan duyuyorlar tabii. ‘Abi, burada rant varmış’, yok efendim ‘Abi, tribünde çan çalınıyormuş’ diyenler.
- Ne çanı?
- Çarşı çan çalar. Ama bunu Alen’in Ermeniliğine bağlayanlar oldu. Alen şimdi mi Ermeni oldu? Alen, kırk yıldır Ermeni. Ama bunu bile problem edenler oldu. 15 yaşında çocuklar Çarşı poları giymeye başladı. Ama ne giydiğini bilmiyor mesela.
- Lümpenleşme mi bozdu Çarşı’yı yani?
- O poları giyen çocuklara soruyorsun Çarşı’nın A’sı ne diye? Anlatıyorsun işte, ‘Bu anarşizm demek’. Diyor ki ‘O ne?’ Anlatıyorsun işte, sol mol, bilmiyor. Çocuk dediğim de, yanlış anlaşılmasın, 30 yaşında adamlar da var. Tamam, Çarşı’da siyaset amaç değildi ama bizim sosyal bir tarafımız da vardı. Böyle yeni bir gençlik de var biliyorsun, ‘Kurtlar Vadisi’ filan... Neyse ben söylemeyeyim gerisini artık.

‘Çarşı’ başka bir şey
- Şimdi başka bir hayat kuracaksınız herhalde Çarşı’dan sonra.
- Benim kurşun yaram var, bıçak yaram var. Ama bizi kalemleriyle vurdular. ‘Satılmış Çarşı’ diye yazdılar. O tribün benim başıma yıkıldı. Bağırıyoruz muhalif oluyoruz; bağırmıyoruz iktidarın adamı oluyoruz. Halbuki başka bir şey Çarşı. Mesela gecenin ikisinde polis arar beni. Beşiktaşlı çocuklar Barbaros’ta olay çıkardı diye. Çoluğumuzu çocuğumuzu bırakıp gideriz. Böyle bir sorumluluğumuz var çünkü. Ayhan’ın kapısı çalınır, çocuğun biri parasız kalmış, diyelim ki Ankara’ya dönemiyor. Sabaha karşı onu yolcu eder. Böyle bir şeydi ama son olanlarla başa çıkamadık. Böyle oldu.
- Üzüldük biz de. Ama belki ‘Yeni Çarşı’ ya da başka bir isimle, acaba yeniden?..
- Yok olmaz öyle de... Neyse... Bakalım... Su akar yolunu bulur diyelim şimdilik.
Cem Yakışkan’la konuşmamız böyle işte. Kurtlar Vadisi, çan meselesi, vurdulu kırdılı yeniyetmeler...
Türkiye’de canımızı ne sıkıyorsa bugün Çarşı’yı da onlar bitirdi demek ki. Şerif Mardin ‘iyi, güzel, doğru’ üzerine konuşmuştu geçtiğimiz günlerde. Sanırım bir kez daha ‘iyi, güzel, doğru’ kaybetti böylece. Çarşı, giderek derinleşen Kurtlar Vadisi’ne yenildi.
Çarşı’nın güzel abileri kafa tokuşturan yeniyetme mafya özentisi çocuklara kaybetti bu oyunu. Yazık. Ne diyeyim? Geriye güzel hatıralar kalsın. Biz Çarşı’nın en çok A’sını sevmiştik! Çarşı’dan bize o güzel A’nın güzel hatıraları kalsın. Sevenlerinin başı sağ olsun!

Ece Temelkuran
* * * * * * * * * *
Ece Temelkuran'ın da tüm derdi ''A''narşist kemik tayfadan oluşan çarşının geri çekilmesiymiş.

zaten o tribunde sağcı hiç kimse yoktu, pür anarşistti.iyi olan hiç bir eylemin içinde olmadığı gibi kötü olan herşeyide : ''kafa toşuşturan'' mafya özentisi yeni yetmeler yaptı.

''Halkın takımı'' derken biz ''sınıf'' gözetilmiyor sanıyorduk. meğersem Ece Temelkuranın ''Halk'' tanımıda tek ''taraflı''ymış.
* * * * * * * * * *

Balta Vs Sap

şu mına çaktığım baltasına bir sap olalım artık.zira evdeki dırdır fazlasıyla kafa ütülemekte.evde ne zaman bir tartışma olsa ve ben sağlı sollu ataklarla gole gitmeye hazırlansam valide maça yıldız oyuncu olan ''balta''yı sokuyor.ani bir kontrayla topu kendi ağlarımda görüyorum.acilen şu ''balta''yı kendime transfer etmem lazım...

gönül işlerimde de ''balta'' sorunu çektim. senelerdir ''sap''ım, kendime uygun bir ''balta'' bulamadım.desemde inandıramadım kimseyi...nedir bu sapların baltalardan çektiği.altı üstü odun daha ne ararsın ki bir sapta...altın kakmalı işlemeli olunca ne olacak...sonuçta malzeme aynı abi...

eşek hoşaftan ne anlar diye bir laf ... nasıl bir lafsa... insanların farklı farklı özelikleri olduğunu düşünürsen ve her insan özelliklerine göre bir tatlı olsa sanada bu durumda hoşaf düşerse sen eşeğe mana bulma çapını bil .

saçmaladım içim rahatladı. insan boşta kalınca neler düşünüyor bir bilseniz şaşarsınız.

'' Düşünüyorum öylese varım'' diye de bir söz var şimdi bunu da yorumlarsam blogun adabını bozarım.kısaca düşünmeyin düşünende ölüyo düşünmeyende. dertsiz başınıza dert almayın.